Lacrimosa – Dich zu toten fiel mir schwer

Dich zu töten fiel mir schwer

Und da bleibt kaum noch Luft
Und da bleibt kaum noch Raum
Und da bleibt keine Sehnsucht
Und da ist alles, was mir bleibt

Ich muss hier raus, ich muss hier weg
Und doch ich suche nur nach Dir

Dem Leben das ich niemals fand
Das Leben, meiner Zuflucht Not
Ich habe Dich nur verflucht
Um später und viel tiefer noch
Den Kuß nur zu versuchen
Du Licht meiner Seele

Und nun zu Dir
Mein krankes Hirn
Konserviert im Saft der Zeit
Ich gab Dir Blut aus meinem Herzen
Speiste Dich mit Sinneskraft
Über vieles ließ ich Dich walten
Gab selbst Dir die Macht über mein Tun
Ich gab Dir Liebe
Mein Vertrauen
Mein Freund
Du tust mir weh

Und doch
Es ist noch nicht vorbei

Noch höre ich
Deinen Atem
Und noch sehe ich
Das Zittern Deiner Hände
Die Erinnerung beginnt zu leben
Beginnt erneut mich zu durchbohren
Und mein Herz im Stillen zu erobern
Mein Herz, du braver Schmerz

Du hieltest mich am Leben
Und schlugst mir der Qual
Und noch immer kann ich es nicht verstehen
Nein, es ist noch nicht vorbei
Noch sehe ich den Glanz in Deinen Augen
Noch das Zucken Deines Körpers
Doch das Töten fiel mir schwer
Ja, das Töten fiel mir schwer
Heute klingt Dein Name wie ein leeres Buch
Wie ein nie erfülltes Versprechen
Dich zu töten fiel mir schwer
Ja, das Töten fiel mir schwer

Für kurze Zeit warst Du das Licht
Und warst mein Tor zur Welt
So liegst Du nun in Deinem Saft
Und stirbst langsam
Aus mir aus
Trudno mi było cię zabić

I prawie nie ma już powietrza
I prawie nie ma już miejsca
I nie ma pragnienia
I jest wszystko, co ze mną zostaje

Muszę się stąd wydostać, muszę się stąd wydostać
A jednak szukam tylko Ciebie

Życie, którego nigdy nie znalazłem
Życie, moje schronienie nieszczęście
Właśnie cię przekląłem
Później i znacznie głębiej
Po prostu spróbuj pocałunku
Rozpalasz moją duszę

A teraz do ciebie
Mój chory mózg
Zakonserwowane w soku czasu
Dałem Ci krew z mojego serca
Karmię Cię zmysłową mocą
Pozwoliłem ci ćwiczyć wiele rzeczy
Nawet dałem ci władzę nad moimi działaniami
Dałem ci miłość
Moje zaufanie
Mój przyjaciel
Ranisz mnie

I jeszcze
To jeszcze nie koniec

wciąż słyszę
Twój oddech
I wciąż widzę
Drżenie rąk
Pamięć zaczyna żyć
Zacznij od nowa, żeby mnie przebić
I po cichu podbić moje serce
Moje serce, ty dobry ból

Utrzymywałeś mnie przy życiu
I uderzyła mnie agonia
I nadal nie mogę tego zrozumieć
Nie, to jeszcze nie koniec
Wciąż widzę blask w twoich oczach
Wciąż drganie twojego ciała
Ale zabijanie było dla mnie trudne
Tak, trudno było mi zabić
Dziś Twoje imię brzmi jak pusta księga
Jak niespełniona obietnica
Trudno mi było cię zabić
Tak, trudno było mi zabić

Przez krótki czas byłeś światłem
A ty byłeś moją bramą do świata
Więc jesteś teraz w swoim soku
I umieraj powoli
Ze mnie


Podobni Teksty