Halsey – The Prologue

The Prologue

[Intro]
Two households, both alike in dignity
In fair Verona, where we lay our scene
From ancient grudge break to new mutiny
Where civil blood makes civil hands unclean
From forth the fatal loins of these two foes
A pair of star-cross'd lovers take their life;
Whose misadventured piteous overthrows
Do with their death bury their parents' strife
The fearful passage of their death-mark'd love
And the continuance of their parents' rage
Which, but their children's end, nought could remove
Is now the two hours' traffic of our stage;
The which if you with patient ears attend
What here shall miss, our toil shall strive to mend

[Verse]
I am a child of a
Money hungry, prideful country
Grass is green and it's always sunny
Hands so bloody, tastes like honey
I'm finding it hard to leave
I am a child of a
Money hungry, prideful country
Grass is green and it's always sunny
Hands so bloody, tastes like honey
I'm finding it hard to leave
Prolog

[Wstęp]
Dwa domostwa, oba jednakowe w godności
W pięknej Weronie, gdzie tworzymy naszą scenę
Od dawnego zerwania urazy do nowego buntu
Gdzie cywilna krew czyni cywilne ręce nieczystymi?
Odtąd śmiertelne lędźwie tych dwóch wrogów
Para przeklętych przez gwiazdy kochanków odbiera sobie życie;
których nieszczęśliwe wypadki, żałosne przewroty
Z ich śmiercią pogrzeb konflikt rodziców
Straszliwe przejście ich miłości naznaczonej śmiercią
I kontynuacja wściekłości ich rodziców
Którego, oprócz końca ich dzieci, nic nie mogło usunąć
Czy teraz dwugodzinny ruch na naszej scenie;
Co jeśli masz cierpliwe uszy uczęszczasz
Czego tu zabraknie, nasz trud będzie dążyć do naprawy

[Werset]
jestem dzieckiem
Głodny pieniędzy, dumny kraj
Trawa jest zielona i zawsze jest słonecznie
Ręce tak zakrwawione, smakuje jak miód
Trudno mi odejść
jestem dzieckiem
Głodny pieniędzy, dumny kraj
Trawa jest zielona i zawsze jest słonecznie
Ręce tak zakrwawione, smakuje jak miód
Trudno mi odejść


Podobni Teksty